غزلی از دکتر فاطمه بامداد، همدان

#دلگویه

1 از 1 1 1 1

ای کاش دلت از دل تنگم خبری داشت
یا بغض نگاهم به نگاهت اثری داشت

ای کاش همه باورم از فصل صداقت
بر چادر یکرنگ خیالم ثمری داشت

در سفره ی تنهایی افطار رفاقت
خرمای لب خاطره ها طعم تری داشت

دل مانده به کنج قفس تنگ زمانه
این طوطی گلزار وفا بال و پری داشت

فریاد سکوت دل از این شهر پر آشوب
احساس تو در کوچه ی آن گوش کری داشت

کابوس شب از صاعقه ی ابر غریبی
بر کلبه ی دلتنگی ما هم گذری داشت

#فاطمه_بامداد