اگر در پی 1 همه 1 باشی در پی چیزی هستی که هرگز بدان نخواهی رسید؛ زیرا چگونه دو رأی ناهماهنگ برای تو در یک جا گرد آید، و اساساً چه نیازی به خشنودی کسانی داری که خشنودی ایشان با جفاکاری و موافقتشان با گمراهی و نادانی همراه است. پس همواره در پی خشنودی نیکوکاران صاحب خرد باش که چون بدان دست یابی بار سختی ها از دوشت برداشته می شود.
از کتاب ادب الکبیر: ابن مقفع
به نقل از کتاب جستارهایی در ادبیات تعلیمی، مریم مشرّف، تهران: سخن، 1389.
ص.35
برچسب:
نویسنده: آریا رحمانی